ทันทีที่รถออกจากสนามบิน บรรยากาศเริ่มแปลก คนขับจ้องกระเป๋าเงินและพาเลี้ยวออกนอกเส้นทาง ปาร์ครู้สึกผิดสังเกต จึงพยายามสอบถาม แต่กลับถูกพาไปถนนลูกรังและจอดในลานเปลี่ยว ความเงียบยิ่งทำให้สถานการณ์ตึงเครียด ทั้งคู่เริ่มคิดว่าอาจไม่มีทางรอด
เมื่อรถจอดลง เขาพบว่ามีชายราวสิบคนนั่งดื่มชาอยู่ ทุกอย่างดูเหมือนเป็นการเตรียมการไว้แล้ว ปาร์คได้แต่หวังว่าคงมีใครจำเขาได้ และสิ่งที่คิดก็เป็นจริง เมื่อหนึ่งในกลุ่มนั้นจำหน้าเขาได้ทันที และตะโกนเรียกชื่อออกมาเสียงดัง สร้างความแตกตื่นให้กับทุกคนในที่เกิดเหตุ
หลังจากนั้น หัวหน้าของกลุ่มได้สั่งให้ปล่อยตัวเขากับภรรยาและขับรถมาส่งถึงบ้านอย่างปลอดภัย ปาร์คกล่าวว่าทุกวันนี้เล่าเรื่องนี้ออกมาได้อย่างมีรอยยิ้ม แต่ในเวลานั้นมันทั้งน่ากลัวและเป็นเหตุการณ์ที่เขาจะไม่มีวันลืมตลอดชีวิต
